Individuele zelfbouw

Beeldregie versus welstandsvrij

Steeds vaker stellen gemeenten hun welstandsbeleid buiten werking, vooral bij de uitgifte van kavels aan zelfbouwers. Het lijkt erop dat de gemeenten in kwestie veronderstellen dat kavelkopers gebaat zijn bij zoveel mogelijk vrijheid, of sterker: dat kavelverkoop alleen kan slagen als er maximale vrijheid aan de kopers wordt geboden.
Dat lijkt voor de individuele kavelkoper ook erg aantrekkelijk; hij/zij kan zijn eigen gang gaan en hoeft zich geen zorgen te maken over allerlei opvattingen van de welstandscommissie.

Er is echter een keerzijde die nogal eens onderbelicht blijft; vrijheid betekent dat (toekomstige) buren dezelfde mate van vrijheid krijgen en dat kan hinder opleveren. 

Gemeenten doen er goed aan zich te realiseren dat (strikte) beeldregie niet alleen nadelen heeft en zeker geen belemmering hoeft te zijn voor succesvolle kavelverkoop. Inzetten op kwalitatief hoogwaardige architectuur kan juist een unique sellingpoint zijn, mits de beeldkwaliteiteisen heder en aansprekend worden geformuleerd in een beeldkwaliteitplan. Het helpt ook als er een gemandateerde supervisor wordt aangesteld die tijdens het planvormingsproces regelmatig met de kavelkopers en hun architecten in gesprek gaat over hun ontwerp.